ตอนที่เริ่มหัดเล่นกล้องฟิล์มครั้งแรก ภาพที่ได้จากฟิล์มม้วนแรกในชีวิตคุณเป็นอย่างไร?

ก่อนที่จะมองหาฟิล์มม้วนแรก เราต้องเลือกกล้องฟิล์มตัวแรกให้ได้ซะก่อน หลังจากหาข้อมูลมาสักพัก ดูรีวิวเอย กดติดตามเพจที่เค้าว่าดีเยอะแยะ อัปเดตอินสตาแกรมถี่ยิบทุกชั่วโมง หรือถามผู้รู้ต่าง ๆ เราเลยตกลงกับตัวเองได้ว่า…

อะไรที่ถ่ายง่าย ๆ ราคาประหยัด น่าจะเหมาะกับตัวเองที่สุด!

กล้องป๊อกแป๊ก AREMAC FLASH จึงเป็นกล้องฟิล์มตัวแรกในชีวิตเรา

กล้องป๊อกแป๊ก AREMAC FLASH น้องคนนี้เป็นกล้องทอย กล้องของเล่น หรือกล้องป๊อกแป๊กที่หลายคนเรียกกัน (จริง ๆ กล้องตระกูลนี้ยังมี AREMAC 2WAY แบบไม่มีแฟลชและไม่ต้องใส่ถ่านอีกด้วยนะ) ตัวนี้ไม่ใช่กล้องใช้แล้วทิ้งนะ ใส่ฟิล์มถ่ายได้หลายครั้ง บอดี้สีดำ ทำจากพลาสติกเกรดธรรมดา หน้าตาน่ารัก ตัวเล็กกะทัดรัด น้ำหนักเบา มาพร้อมสายคล้องคอที่พอแขวนแล้วดู cute มากกกกก

มาดูสเปกของกล้องป๊อกแป๊ก AREMAC FLASH น้องเล่นง่ายจริงจ้า อยากได้ภาพมุมไหน แค่เล็งในช่องมองภาพ (view finder) ก็กดถ่ายได้เลย หลังกดแล้วต้องหมุนกงล้อจนสุดเพื่อเลื่อนฟิล์มไปเฟรมถัดไป โดยถ่ายได้ทั้งภาพแบบ standard และภาพ panorama อยากลองแบบไหนเลือกตามใจชอบได้เลยจ้า เลนส์ไม่คมเท่าไร ก็ตามมาตรฐานกล้องป๊อกแป๊กอะนะ ระยะโฟกัส 1 เมตรขึ้นไป เพราะฉะนั้นถ้าถ่ายใกล้ภาพจะเบลอ (ซึ่งเราเจอมาแล้ว ฮือออออ) ใส่ถ่าน AAA 2 ก้อน (ถ้าไม่ใส่ถ่านจะเปิดแฟลชไม่ได้น้า) ใช้ฟิล์ม 135 หรือ 35mm ทั่วไปเลย ตัวไหนก็ได้

ส่วนฟิล์มม้วนแรกของเรานั้น… ก็เจ้า Kodak Colorplus 200 จ้า เพราะราคาถูกที่สุด (ซึ่งตอนนี้ราคากระโดดขึ้นไปไกลแล้ววว) เป็นฟิล์มสี ถ่ายได้ 36 ภาพ เหมาะกับถ่ายตอนกลางวันนอกสถานที่ในสภาพแสงแดดจ้า สำหรับเรา เราว่าฟิล์มตัวนี้ติดเหลืองนิดนึง ได้ฟิลเรโทรหน่อย ๆ หากใครชอบหรืออยากลองก็จัดเลยย

สิ่งที่เราชอบอีกอย่างนึงก็คือ เสียงหมุนวงล้อก่อนถ่ายและเสียงชัตเตอร์แกร๊ก ๆ นี่แหละ พอได้ยินแล้วรู้สึก fulfill ยังไงบอกไม่ถูก

อันนั้นก็ดี มุมนี้ก็สวย แชะไปเรื่อย ถ่ายเพลินมากกกกก……..

ความทุกข์ไม่เคยยืนยาว และความสุขก็เช่นกัน

เรากะจะหยิบน้องมาถ่ายท้องฟ้าเล่นสักหน่อย แต่น้องนั้น ๆๆๆๆๆ ฝาหลังมันเปิดออกจ้า! แถมฝาถ่านก็เปราะบางจนหักออกมา! นี่ตกใจมาก เพราะถ่ายไปเกินครึ่งม้วนแล้ว แต่ก็ยังเหลืออีกหลายเฟรมกว่าจะครบ 36 ภาพ ในใจคิดว่าแสงคงเข้าหมดทุกรูปแล้วแน่ ๆ เสียดายสุด ๆ แต่อุปสรรคต้องก้าวต่อไป เราเลยเลือกแก้ปัญหาเท่าที่พอนึกออกได้ในตอนนั้นด้วยการเอาเทปกาวแปะตัวล็อกฝาหลังและฝาถ่านให้แน่นสุด ๆ และเลือกถ่ายต่อจนครบ /เศร้าาาาา

ความหวังที่จะได้รูปครบเป็น 0 ระหว่างรอรูปนี้ตื่นเต้นมาก แต่พอล้าง+สแกนออกมานั้น กลับได้รูปจ้า แถมยังได้เยอะเกินกว่าที่คิดเอาไว้ด้วย จากหน้าหงอยนี่ใจฟูขึ้นมาเลยยยย

แม้จะเกิดจากความไม่ตั้งใจ แต่ดู ๆ ไป เราว่าก็สวยดีเหมือนกันนะ มันดูมีเสน่ห์ในตัวของมันเอง

ฟิล์มม้วนแรกชีวิตของเรายังกะระยะได้ไม่ค่อยดีเท่าไร ภาพชัดบ้าง เบลอบ้าง มืดบ้าง แสงเข้าไปหลายรูปเลยเด้อ แต่พอเห็นรูปที่ได้ออกมานั้น… กลับทำให้เราอยากรู้จักและสนุกกับกล้องฟิล์มไปอีกเรื่อย ๆ

ตอนนี้เรารู้แล้วแหละว่าความรู้สึกหลังเห็นภาพจากฟิล์มม้วนแรกในชีวิตเป็นยังไง ซึ่งเราก็อยากรู้อีกเหมือนกันว่าฟิล์มม้วนต่อ ๆ ไปจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง?

ฟิล์มม้วนใหม่ทยอยมาส่งเรื่อย ๆ พร้อมกับเงินในบัญชีที่ทยอยออกไปด้วยเช่นกัน…..